Onderzoek

De eerste moderne kritische editie van Muerte en amor es la ausencia, een comedia in drie bedrijven van Sebastián Durón op een libretto van Antonio de Zamora, in 1697 in première gegaan voor het hof van Carlos II. De studie plaatst het werk binnen de Spaanse theatermuziek van de zeventiende eeuw en de Koninklijke Kapel van Madrid, volgt Duróns loopbaan en behandelt de vragen van historisch geïnformeerde uitvoering die het oproept.

De editie reconstrueert de Sinfonía, waarvan alleen de basso continuo bewaard is, lost de problemen van de mensurale notatie op en biedt het volledige libretto naast een kritisch apparaat dat de tekstvarianten tussen de bronnen documenteert.

Het klavecimbel nam aan het einde van de zeventiende eeuw een dominante positie in — een instrument dat, in de woorden van C.P.E. Bach, „het volledige bevel is toevertrouwd” en dat is geplaatst „om het hele ensemble te helpen een gelijkmatig tempo aan te houden”. Dit onderzoek bestudeert de praktijk van ensembleleiding door klavecinisten, op basis van historische bronnen over de invloed van de basso-continuo-realisatie op de uitvoering en over non-verbale middelen van leiding zoals het gebaar.